Dinozaury

Metabolizm

Nieznany pozostaje metabolizm dinozaurów, a więc ich zmiennocieplność bądź stałocieplność. Wśród dinozaurów najszybszy metabolizm umożliwiający stałocieplność przypisuje się niewielkim, zwinnym, a także aktywnym teropodom (mogły mieć pióra — izolacja termiczna), które uważa się za najbarzdiej spokrewnione z ptakami. Duże dinozaury mogły utrzymywać stałą temperaturę ciała dzięki tak zwanej gigantotermii. Ich wielka masa, razem ze stosunkowo niewielką powierzchnią wymiany cieplnej z otoczeniem, dawała im sporą bezwładność termiczną. Dzięki temu mogły zapewne utrzymywać stałą ciepłotę pomimo słabego tempa przemiany materii. Część ciepła mogła pochodzić z fermentacji pokarmu roślinnego poprzez symbiotyczne drobnoustroje pomagające rozkładać błonnik roślinny.

Większą niż u współczesnych gadów odporność dinozaurów na chłodny klimat potwierdzają znaleziska podbiegunowych dinozaurów (na północnych stokach Alaski, na Antarktydzie i na południu Australii, wówczas połączonej z Antarktydą). Możliwe także, że dinozaury miały metabolizm „mieszany", a więc intensywniejszy w młodości i stopniowo malejący z wiekiem, aż do poziomu dzisiejszych ektotermów. Na rzecz stałocieplności dinozaurów przemawiają między innymi proporcje trwałych izotopów tlenu w różnych kościach szkieletu, co może świadczyć o wyrównanej temperaturze tułowia, kończyn i ogona, oraz występowanie wyspecjalizowanych struktur służących termoregulacji (na przykład bogato ukrwione płyty grzbietowe stegozaurów). Funkcję termoregulacyjną mogły także pełnić obecne w wielu kościach, zwłaszcza w kręgach, worki powietrzne.

eDinozaury.pl